1912 . يزيد بن خليفه مىگويد : امام صادق - عليه‌السّلام - ما را موعظه كرد و به زهد ورزيدن فرمان داد و سپس فرمود : « بر شما باد به ورع ، هيچ كس جز با ورع به آن‌چه نزد خداست ، دسترسى پيدا نمىكند . » 1913 . از امام باقر - عليه‌السّلام - نقل شده است : « خداوند بزرگ فرمود : اى فرزند آدم ! از آن‌چه بر تو حرام كردم بپرهيز تا پارساترين مردم باشى . » 1914 . ابى اسامه مىگويد : شنيدم امام صادق - عليه‌السّلام - مىفرمود : « بر تو باد به تقوا ، ورع ، تلاش ، راستگويى ، اداى امانت ، خوش خلقى ، حسن همجوارى و بر شما باد كه با غير زبانتان مردم را به خود دعوت كنيد و مايه زينت و افتخار ما باشيد و مايهء ننگ نباشيد . » 1915 . فضيل بن عياض مىگويد : به امام صادق - عليه‌السّلام - عرض كردم : در بين مردم چه كسى پارسا و اهل ورع است ؟ امام - عليه‌السّلام - فرمود : « آن‌كه از حرامهاى خدا پرهيز كرده و دورى جويد ؛ پس هرگاه كسى از شبهات ، بدون اين‌كه بفهمد به حرام مىافتد پرهيز نكند و وقتى منكرى ببيند ، از آن نهى نكند ، در حالى كه بر اين نهى تواناست ، در واقع دوست دارد خدا نافرمانى شود و چنين كسى به دشمنى و جنگ با خدا برخاسته است و هر كس پايدارى ستمكاران را دوست داشته باشد ، در حقيقت دوست دارد خدا را نافرمانى كند ، همانا خداوند خود را بر هلاك ستمكاران ستوده و فرموده است : « پس نسل ستمكاران قطع و پشتشان درهم شكست و سپاس سزاوار خداوند عالميان است . » 1916 . ابان بن سويد از امام صادق - عليه‌السّلام - نقل مىكند كه در پاسخ سؤال : چه چيزى بنده را در ايمانش ثابت مىدارد ؟ فرمود : « آن‌چه او را در ايمان ثابت مىدارد ، ورع است و آن‌چه او را از ايمان خارج مىكند ، طمع است . » 1917 . از اميرالمؤمنين عليه‌السّلام - نقل شده است : سپاسگزارى در برابر هر نعمتى ، پرهيز از آن چيزهايى است كه خداوند حرام فرموده است . » 1918 . خيمثه مىگويد : بر امام باقر - عليه‌السّلام - وارد شدم تا با آن حضرت خداحافظى كنم . حضرت فرمود : « سلام ما را به دوستانمان برسان و آن‌ها را به تقواى خداوند بزرگ سفارش كن . اى خيثمه به آن‌ها بگو تا بدانند كه ما جز به واسطهء عملشان در پيشگاه خدا ، دستگير آن‌ها نيستيم و جز با ورع ، به ولايت ما